Qasida 16

زنگی شب را کند خورشید منظر ماهتابمهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب

Saib TabriziQasida4 min
Qasida 17

کرد میزان حساب آماده بهر خاکیاناز شب و روز مساوی میر عدل نوبهار

Saib TabriziQasida16 min
Qasida 18

سرمه چشم ملایک شد غبار اصفهاناز وجود فایض الجود شهنشاه زمان

Saib TabriziQasida8 min
Qasida 29

می شود جان تازه از بوی بهار زنده رودزنده می گردد دل از سیر کنار زنده رود

Saib TabriziQasida2 min
Qasida 33

تا نگردیده است خورشید قیامت آشکارمشت آبی زن به روی خود ز چشم اشکبار

Saib TabriziQasida9 min
Qasida 35

کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است

Saib TabriziQasida5 min
Qasida 44

اگر چه از نفس گرم برق سوزانمصدف چو واکند آغوش، ابر نیسانم

Saib TabriziQasida5 min
Qasida 21

خاکیان را از فلک امید آسایش خطاستآسمان با این جلالت گوی چوگان قضاست

Saib TabriziQasida8 min
Qasida 28

شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود

Saib TabriziQasida2 min
Qasida 30

زنده‌رود از جلوه مستانه طوفان می‌کندپل به آیین تمام امسال جولان می‌کند

Saib TabriziQasida2 min
Qasida 31

کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران

Saib TabriziQasida2 min
Qasida 42

زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکینز طاق بندی ابرو نگارخانه چین

Saib TabriziQasida6 min
Qasida 4

عقل ضعیف خویش نگه دار از شرابدر زیر بال موج منه بیضه حجاب

Saib TabriziQasida9 min
Qasida 26

اصفهان شد غیرت افزای بهشت جاودانزین بنای تازه سلطان سلیمان زمان

Saib TabriziQasida9 min
Qasida 27

چشمه حیوان ندارد آب و تاب زنده‌رودخضر و آب زندگانی، ما و آب زنده‌رود

Saib TabriziQasida1 min