Ghazal 45

ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد رانیست حاجت حک و اصلاحی خطِ استاد را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 60

چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟که خشک کرد فروغ تو جوی آینه را

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 64

کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟از خط جام، حلقه کنم نام عقل را

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 66

وصفِ زلفِ یار عاجز می‌کند تقریر رادوریِ این راه، کوته می‌کند شبگیر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 69

چرب‌نرمی می‌کند کوته‌زبان شمشیر راسخت‌رویی می‌شود سنگِ فِسان شمشیر را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 73

نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس رازخمیِ دندان کند لعلت لبِ افسوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 75

دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده استمرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 76

عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس راپیشِ زُهّاد افکنم این خرقهٔ سالوس را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 85

بس که تند و تلخ و خشم آلود آن بدخو نشستچین چو جوهر عاقبت بر تیغ آن ابرو نشست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 86

من که خواهم محو از عالم نشانِ خویش راچون نشانِ تیر سازم استخوانِ خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 89

(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیستبخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست)

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 89

ساختم از قتل نادِم دلربای خویش راعاقبت زان لب گرفتم خونبهای خویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 98

نیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق راروشنی از آه باشد دودمانِ عشق را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 103

نیست از زخم زبان غم عاشق بی باک راسیل می روبد ز راه خود خس و خاشاک را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 105

اشک از گرمی آه دل من گلگون استطره آه من از سلسله مجنون است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 107

یک سر زلف تو در چین و یکی ماچین استچشم بد دور ازان ملک که حدش این است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 111

دل هر کس که مسلم ز علایق رسته استچون سپندی است که از آتش سوزان جسته است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 112

گل نزد آبی بر آتش بلبلِ خودکام رانیست غیر از ناامیدی حاصلی ابرام را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 114

(دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریختز چارموجه غم در دهان مار گریخت)

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 114

نیست فرق از تن دل افسرده خودکام رارنگ برگ خویش باشد میوه های خام را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 122

کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزستزمین هند به آن تیرگی شکرخیزست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 122

گرچه جا در دیده آن نورِ نظر دارد مراشوقِ چون خورشیدِ تابان دربدر دارد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 123

تبسمی که دهد یار ازان دهن جان استمیی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 129

اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی استکآبادی این طایفه موقوف خرابی است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 131

جز گوشه میخانه مرا جای دگر نیستچون خم ز خرابات مرا پای سفر نیست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 136

سر به جیبِ خویش دزدیدم، کلاهی شد مراجمع کردم پای در دامن، پناهی شد مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 137

تا به کی بندِ گرانجانی به پا باشد مرااین زره تا چند در زیر قبا باشد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 138

در چشم پاکبازان آن دلنواز پیداستآیینه صاف چون شد آیینه ساز پیداست

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 141

ای که گفتی نگاه خیره توپرده شرم از میان برداشت:

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 142

داغ عشق از سینهٔ روشن به‌ دست آمد مرادامنِ خورشید ازین روزن به دست آمد مرا

Saib TabriziGhazal2 min