Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ره مده در خطِ مشکین، شانهٔ شمشاد رانیست حاجت حک و اصلاحی خطِ استاد را
Miscellaneous poem 60چه نسبت است به روی تو روی آینه را؟که خشک کرد فروغ تو جوی آینه را
Miscellaneous poem 64کو باده تا به سنگ زنم جام عقل را؟از خط جام، حلقه کنم نام عقل را
Ghazal 66وصفِ زلفِ یار عاجز میکند تقریر رادوریِ این راه، کوته میکند شبگیر را
Ghazal 69چربنرمی میکند کوتهزبان شمشیر راسخترویی میشود سنگِ فِسان شمشیر را
Ghazal 73نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس رازخمیِ دندان کند لعلت لبِ افسوس را
Miscellaneous poem 75دل به دام زلف آن مشکین کمند افتاده استمرغ بی بال و پری در کوچه بند افتاده است
Ghazal 76عشق کو تا چاک سازم جامهٔ ناموس راپیشِ زُهّاد افکنم این خرقهٔ سالوس را
Miscellaneous poem 85بس که تند و تلخ و خشم آلود آن بدخو نشستچین چو جوهر عاقبت بر تیغ آن ابرو نشست
Ghazal 86من که خواهم محو از عالم نشانِ خویش راچون نشانِ تیر سازم استخوانِ خویش را
Miscellaneous poem 89(آتشین جانی چو من بر صفحه ایام نیستبخیه را بر خرقه من چون سپند آرام نیست)
Ghazal 89ساختم از قتل نادِم دلربای خویش راعاقبت زان لب گرفتم خونبهای خویش را
Ghazal 98نیست ماه و آفتابی آسمانِ عشق راروشنی از آه باشد دودمانِ عشق را
Ghazal 103نیست از زخم زبان غم عاشق بی باک راسیل می روبد ز راه خود خس و خاشاک را
Miscellaneous poem 105اشک از گرمی آه دل من گلگون استطره آه من از سلسله مجنون است
Miscellaneous poem 107یک سر زلف تو در چین و یکی ماچین استچشم بد دور ازان ملک که حدش این است
Miscellaneous poem 111دل هر کس که مسلم ز علایق رسته استچون سپندی است که از آتش سوزان جسته است
Ghazal 112گل نزد آبی بر آتش بلبلِ خودکام رانیست غیر از ناامیدی حاصلی ابرام را
Miscellaneous poem 114(دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریختز چارموجه غم در دهان مار گریخت)
Ghazal 114نیست فرق از تن دل افسرده خودکام رارنگ برگ خویش باشد میوه های خام را
Miscellaneous poem 122کلام تلخ جبینان حلاوت آمیزستزمین هند به آن تیرگی شکرخیزست
Ghazal 122گرچه جا در دیده آن نورِ نظر دارد مراشوقِ چون خورشیدِ تابان دربدر دارد مرا
Miscellaneous poem 123تبسمی که دهد یار ازان دهن جان استمیی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است
Miscellaneous poem 129اندیشه ز مستی نکند هر که شرابی استکآبادی این طایفه موقوف خرابی است
Miscellaneous poem 131جز گوشه میخانه مرا جای دگر نیستچون خم ز خرابات مرا پای سفر نیست
Ghazal 136سر به جیبِ خویش دزدیدم، کلاهی شد مراجمع کردم پای در دامن، پناهی شد مرا
Ghazal 137تا به کی بندِ گرانجانی به پا باشد مرااین زره تا چند در زیر قبا باشد مرا
Miscellaneous poem 138در چشم پاکبازان آن دلنواز پیداستآیینه صاف چون شد آیینه ساز پیداست
Miscellaneous poem 141ای که گفتی نگاه خیره توپرده شرم از میان برداشت:
Ghazal 142داغ عشق از سینهٔ روشن به دست آمد مرادامنِ خورشید ازین روزن به دست آمد مرا