Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شنیدم آنقدر از دوستان تلخکه شد شیرینی جان در دهان تلخ
Ghazal 143بشکفد پروانه چون در انجمن بیند مراخیزد از بلبل فغان چون در چمن بیند مرا
Ghazal 149گرچه سیمای خزان دارد رخ چون زر مرادر سواد دل بهاری هست چون عنبر مرا
Miscellaneous poem 152ترخنده از عرق به می ناب زد رختباز این چه نقش بود که بر آب زد رخت
Ghazal 152داغ رسوایی خدادادست منصور مراهست تمغای تجلی لاله طور مرا
Ghazal 161نیست بر ابرِ بهاران، دیدهٔ پر نم مراآبِ باریکِ قناعت میکند خرّم مرا
Ghazal 162چهره شد نیلوفری از سیلی اخوان مراخوش گلی آخر شکفت از گلشن احزان مرا
Miscellaneous poem 165در جوش خلق کعبه حاجات گم شده استدر توبه شکسته خرابات گم شده است
Miscellaneous poem 171(در زیر آسمان دل بی اضطراب نیستدر چشم ما غنودگیی هست، خواب نیست)
Miscellaneous poem 173بر حسن زود سیر بهار اعتماد نیستبر اعتدال لیل و نهار اعتماد نیست
Miscellaneous poem 175بر رنگ عصمت تو می ناب دست یافتصد حیف بر کتان تو مهتاب دست یافت
Ghazal 175نان به خون دل شد از تیغ زبان رنگین مراترزبانی در گلو شد گریه خونین مرا
Miscellaneous poem 184(راه سخنم معنی بسیار گرفته استاز جوش گل این رخنه دیوار گرفته است)
Miscellaneous poem 187ناله بلبل به بال شیون ما می پردچشم شبنم در هوای گلشن ما می پرد
Ghazal 190جامه آزادگی چالاک باشد سرو راجیب و دامن فارغ از خاشاک باشد سرو را
Ghazal 194کاسه زانوست جام جم دل آگاه رایوسف از روی زمین خوش تر شمارد چاه را
Miscellaneous poem 202شوربختم، دل به آن کنج دهانم میکشدموشکافم، دل به آن موی میانم میکشد
Ghazal 202دل شود شاد از شکست آرزو آزاده رااین سبو از خود برآرد در شکستن باده را
Miscellaneous poem 204داستان عمر طی شد حرف او آخر نشدبرگریزان زبان شد، گفتگو آخر نشد
Ghazal 203عمر در تلخی سرآید در شراب افتاده راساحل از موج خطر باشد در آب افتاده را
Ghazal 206دل سیه سازد در و دیوار، سودا کرده راشهر زندان است روی دل به صحرا کرده را
Ghazal 210از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده رامی شود گاهی به برگ کاه حاجت، دیده را
Miscellaneous poem 214زهر در پیمانه کردم انگبین پنداشتندخون دل خوردم شراب آتشین پنداشتند
Miscellaneous poem 216پنبه از بی طالعی ناخن به داغم می زندپرده فانوس، دامن بر چراغم می زند
Miscellaneous poem 219اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشنداین سگان با آهوان گردن به دعوی می کشند
Miscellaneous poem 220گه لب لعلش دهد دشنام و گه تحسین کندهر نفس خود را به رنگی در دلم شیرین کند
Ghazal 220سخت دشوارست پیچیدن عنان ناله رادل چو نی سوراخ گردد دیدهبان ناله را
Miscellaneous poem 222روح را با تن شکمپرور برابر میکندبادبان را کشتی پربار لنگر میکند
Ghazal 222می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه راشمع می گردد در اینجا گرد سر پروانه را
Miscellaneous poem 224ز عشق افزون تمنای دل خودکام می گرددز خورشید قیامت این ثمرها خام می گردد