Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خاکیدلم که در لب آن نازنین گریختتشنه است کاندر آبخور آتشین گریخت
Ghazal 77به جائی رسید عشق که بر جای جان نشستسلامت کرانه کرد، خود اندر میان نشست
Ghazal 81بگشا نقاب رخ که ز ره بر در آیمتبربند عقد در که کنون در بر آیمت
Ghazal 97عشق تو به گرد هر که برگردداز زلف تو بیقرارتر گردد
Ghazal 129ازین دهرنگتر یاری نپندارم که دارد کسوزین بینورتر کاری نپندارم که دارد کس
Ghazal 130می وقت صبوح راوقی بایدوان می به خمار عاشقی باید
Ghazal 184با درد تو کس منت مرهم نپذیردبا وصل تو کس ملکت عالم نپذیرد
Ghazal 236این خود چه صورت است که من پایبست اویموین خود چه آفت است که من زیر دست اویم
Ghazal 259یارب از عشق چه سرمستم و بیخویشتنمدست گیریدم تا دست به زلفش نزنم
Ghazal 324شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی
Ghazal 329یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینیدلت بگرفت در خانه برون آ تا جهان بینی
Ghazal 340تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی
Ghazal 350کاشکی جز تو کسی داشتمییا به تو دسترسی داشتمی
Ghazal 356دل نداند تو را چنان که توئیجان نگنجد در آن میان که توئی
Ghazal 375با هیچ دوست دست به پیمان نمیدهیکار شکستگان را سامان نمیدهی
Ghazal 377خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری
Ghazal 379از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزیعیسی نهای و روزی صد رنگ برآمیزی
Ghazal 381عتاب رنگ به من نامهای فرستادیمرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی
Qasida 63دلهای ما قرارگه درد کردهانددار القرار بر دل ما سرد کردهاند
Qasida 69دشت موقف را لباس از جوهر جان دیدهاندکوه رحمت را اساس از گوهر کان دیدهاند
Qasida 190در کام صبح از ناف شب مشک است عمدا ریختهگردون هزاران نرگسه از سقف مینا ریخته
Rubai 16طوطیدم دینارنشان است آن لبغمّاز و دوروی از پی آن است آن لب
Rubai 29کرمی که چو زاهدان خورد برگ درختنی درخور زهد سازد از دنیا رخت
Rubai 52ملاح که بهر ماه من مهد آراستگفتی کشتی مرا چو کشتی شد راست
Rubai 108در مسلخ عشق جز نکو را نکشندلاغر صفتان زشت خو را نکشند
Rubai 209احکام شریعت است چون شارع عامبیرون مرو از راه شریعت یک گام
Rubai 215ما ژنده سلب شدیم در خز نخزیمجز خار نخائیم و بجز گز نگزیم
Rubai 282ای راحت سینه، سینه رنجور از تووی قبلهٔ دیده، دیده مهجور از تو
Rubai 306تا زلف تو بربست به رخ پیرایهبر عارض تو فکند مشکین سایه
Qit'a 29دوست دشمن گشت و دشمن دوست شد خاقانیاآن زمان کاقبال بیادبار بینی بر درت