Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
با هیچ دوست دست به پیمان نمیدهیکار شکستگان را سامان نمیدهی
Ghazal 377خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری
Ghazal 379از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزیعیسی نهای و روزی صد رنگ برآمیزی
Ghazal 389داور جانی، پس این فریاد جان چون نشنوییارب آخر یارب فریاد خوان چون نشنوی
Qasida 40هرگز به باغ دهر گیائی وفا نکردهرگز ز شست چرخ خدنگی خطا نکرد
Qasida 47دل به سودای تو سر اندازدسر ز عشقت کله براندازد
Qasida 48منتظری تا ز روزگار چه خیزدعقل بخندد کز انتظار چه خیزد
Qasida 59دردا که دل نماند و بر او نام درد ماندوز یار یادگار دلم یاد کرد ماند
Qasida 60به فلک تخته در ندوختهاندچشم خورشید بر ندوختهاند
Qasida 77صورت نمیبندد مرا کان شوخ پیمان نشکندکام من اندر دل شکست امید در جان نشکند
Qasida 145در این دامگاه ارچه همدم ندارمبحمدالله از هیچ غم غم ندارم
Qasida 210گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستیبر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی
Qasida 219جان سگ دارم به سختی ورنه سگجان بودمیاز فغان زار چون سگ هم فرو ناسودمی
Rubai 26کس از رخ چون ماه تو بر برنگرفتتا صد دامن ز چرخ گوهر نگرفت
Rubai 36گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست
Rubai 46بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوستگیتیش بگنجدی نگنجد در پوست
Rubai 77آن غصه که او تکیهگه سلطان استبهتر ز چهار بالش شاهان است
Rubai 97خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Rubai 114آنجا که قضا رهزن حال تو شودگر خانه حصار است وبال تو شود
Rubai 132چون درد تو بر دلم شبیخون آورددندانت موافق دلم گشت به درد
Rubai 166خاقانی اگر یار نماید رخساررخسار چو زر به ناخنان خسته مدار
Rubai 187او رفت و دلم باز نیامد ز برشمن چشم به ره، گوش به در بر اثرش
Rubai 191خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوشچون آتش و آب و باد باشد سرکش
Rubai 227مهر تو برون آستان اندازمخاک از ستمت بر آسمان اندازم
Rubai 230من دست به شاخ مه مثالی زدهامدل دادم و بس صلای مالی زدهام
Rubai 231در عشق شکسته بسته دانی چونملب بسته و دل شکسته دانی چونم
Rubai 239چون سایه اگر باز به کنجی تازمهمسایهٔ من سایه نبیند بازم
Rubai 253خاقانی اگر ز خود نهی گام برونمهرهات شود از ششدر ایام برون
Rubai 262در کوی تو خاطری ندیدم محزونزاهد از عقل شاد و عاشق ز جنون
Rubai 284کردم به قمار دل دو عالم به گروتن نیز به دستخون سپردم به گرو