At
Sən mənim köhlənim, oynaq atımsan,Mənim yaman gündə ehtiyatımsan.Qoymaram başına açsınlar kələk,Duruşun buluddur, yerişin külək.Bu uzun yollarda çıxsan cövlana,Şairlər bənzədər səni ceyrana.Xatirində varmı boranlı çağlar?Bürümüşdü bizi zalım qaçaqlar.Yalnız ümidimi bağladım sana,Dedim: – Ey köhlənim, qanadlansana!Tüfəngim əlimdə açıldı mənim,Qurşunum ətrafa saçıldı mənim.Bir qaya dalında yastıq belində,Bir bel ki, olamaz qızda, gəlində,Ayna tüfəngimi mən daraqladım,Yalnız ümidimi sənə bağladım.Köməkçimsən pambıq toplanışında,İlin baharında, ilin qışında,Kolxoz faydalanır sənin işindən,Buludlar çəkinir kişnəyişindən.Yarınkı tufanlı cəbhələrdə sənBaşqa bir məharət göstərəcəksən.Çapdırıb qovğada qızıl əsgəri,Sivri bir ox kimi süzüb iləri,Havanın bağrını yardığın zaman,Yağarkən yollara güllə, toz duman,Onda məharətlə, gözəlim, gərəkQəhrəman atlıya verəsən ürək,Gərək qurtarasan onu ölümdənYarınkı tufanlı cəbhələrdə sən!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/musfiq-at
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Söhbəti hal əhlinin ruhə təravət verir,Ruh təravətli, həm cismə zərafət verir.
SərçələrAllahdan qorxub bir insaf edin,Az incidin bizi, sarı sərçələr,
DərdimiAllahı sevərsən a Loğman həkimVarım deyim dağa daşa dərdimi
NöycavanGəl görüm, gəlişin nerdən, çeşmi siyah, nöycavan,Həsrətəm didarına, çəkirəm ah nöycavan,