Mənim yari-vəfadarım, gəl axır,Mələk surətli dildarım, gəl axır.

Fəraqın canımı yaxdı bəğayət,Həbibim, munisim, yarım, gəl axır.

Mənəm bülbül kimi nalanü giryan,Dodağı qönçə gülzarım, gəl axır.

Qaşın qarşısına canım bərabər,Mənim tirü kamandarım, gəl axır.

Fəraqından qatı divanə oldum,Kərəm qıl, zülfü zünnarım, gəl axır.

Sənintək görmədim bir gül cahanda,Bənövşə, tazə ruzgarım, gəl axır.

Qərarım qalmadı, səbrim tükəndi,Ləbi lə’li-şəkərbarım, gəl axır.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Nəsimi natəvandır çün qəmindən,Gəl ey canım, gəl ey yarım, gəl axır.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love