من ز عشق یار نتوانم به جان بازآمدن
من ز عشق یار نتوانم به جان بازآمدنزانکه هست آیین من در عشق جانباز آمدن
تا بسوزم ز آتش عشق رخش پروانه وارگرد شمع روی او خواهم به پرواز آمدن
هر که را در عشق جانان ناله دلسوز نیستکی تواند با نوای عشق دمساز آمدن
جان بباید داد در عشق غمش تا چون صبابا سر زلفش توانی محرم راز آمدن
زخمها دارم ز عشقش بر جگر، لیکن چو نیپیش هر نامحرمی نتوان به آواز آمدن
عزم آن دارم که در پایش سر اندازم، ولیحسن رویش بر سرم نگذارد از ناز آمدن
دیدن روی نگار، ای دیده! گر داری هوساز خیال غیر باید خانه پرداز آمدن
هست با بویش دم عیسی، ولی هر مرده دلکی تواند مطلع بر سر اعجاز آمدن
بی تکلف هردم آید بر سرم باد از هوسگرچه باشد عادت خوبان به اعزاز آمدن
راز جان ظاهر مگردان گر نمی خواهی دلاچون زیان شمع هردم بر سر گاز آمدن
هرکه خواهد چون نسیمی کام دل، می بایدشاز وجود خود گذشتن وز همه بازآمدن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nasimi-qezel-216
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Könül, qanın gözümdən navəki-qəmzən rəvan eylər,Məsəldir mərdüm içrə: “Məst olan, əlbəttə, qan eylər”.
Qəzəl: Saqın ey qönçə dəhən gül kimi xəndan gəzməSaqın ey qönçə dəhən gül kimi xəndan gəzmə,Dağıdıb zülfü pərişan-pərişan gəzmə
Təcnisİki mələk xəttat xəttin yazanda,Adın müshəfdə yazmış Yasinə,
SənsənBaşına döndüyüm gül üzlü yarım,Bizim bu dağların maralı sənsən.