نه چرخ دیده نه سیاره از بدایت حسن
نه چرخ دیده نه سیاره از بدایت حسنملک صفت بشری چون تو در نهایت حسن
چه صورتی! چه جمالی! علیک عین اللهکمال حسن همین است و حد غایت حسن
از آفتاب جمالت زوال بادا دورکز او به اوج رسید آفتاب رایت حسن
ز خسروان ملاحت تویی بعون اللهشهنشهی که بر او ختم شد ولایت حسن
مرا ز دانش و عقل این قدر کفایت بسکه تابع سخن عشقم و کفایت حسن
رخ چو ماه تو است آن که هست در شأنشنزول سوره لطف و در او روایت حسن
کجا برم من بیدل ز جور خوبان دادکه خوبرو همه جا هست در حمایت حسن
خرد به توبه مرا ره نمود و عشق به حسنزهی ضلالت عقل و زهی هدایت حسن
ملولم از دم واعظ، کجاست اهل دلی؟که همچو گل ورقی خواند از روایت حسن
ز عشق مست شوی چون نسیمی ای زاهد!اگر به سمع رضا بشنوی حکایت حسن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nasimi-qezel-217
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Üzün güldür, ləbin lə’li-şəkərbar,Gözün cadu, saçındır mişki-tatar.
Üzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəmÜzün günündən, ey qəmər, ənvara düşmüşəm,Anəstünarən olmuşam, ol nara düşmüşəm.
Üzün bədri cahanın danəsidirÜzün bədri cahanın danəsidir,Yerü göy, ayü gün pərvanəsidir.
Üzün nuri-təcəlli məzhəridirÜzün nuri-təcəlli məzhəridir,Sözün dadlısı abi-kövsəridir.
Poems by other poets · Love
Qəhbə fələk, bu gün bir iş işlədi,Məni yardan ayrı salacaq oldu,
Təcnisİki mələk xəttat xəttin yazanda,Adın müshəfdə yazmış Yasinə,
Muxəmməs (Nəsimiyə nəzirə)Sənə ey sərvi-səmənbər dedilər gerçəkmişLəbinə qəndi-mükərrər dedilər gerçəkmiş
AğlaramKeçən günü ay gül yüzlü dilbərim,Yadə salıb vallah yarım ağlaram,