ای باغ جنت از گل روی تو آیتیوصف کمال حسن تو ما لا نهایتی

آب حیات از لب لعل تو جرعه ایپیش لب تو قصه شیرین حکایتی

در هر نظر ز نقش خیال تو صورتیدر هر دلی ز مهر جمالت سرایتی

هر درد و هر غم از تو دوایی و شربتیهر جور و هر جفا ز تو فضل و عنایتی

آنکو نکرد در طلبت نقد عمر صرفبی حاصل ابلهی است و ندارد کفایتی

(پروانه حریم وصال تو عاشقی استکز نور شمع روی تو دارد هدایتی)

با آنکه جور و ظلم تو با من ز حد گذشتصد شکر می کنم که ندارم شکایتی

چون حسن با ملاحت اگر دارد اتفاقزیبا بود دو پادشه اندر ولایتی

دارد نسیمی از همه عالم تو را و بسای اولی که هیچ نداری نهایتی!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love