خلاف خوی رضا، یار ما گرفت و گذاشتنقیض و عکس وفا و جفا گرفت و گذاشت

ز مهر و کین چو به نقصان نمی رسید کمالطریق بغض و محبت رها گرفت و گذاشت

ز فرقت رخ و زلفش دل چو آینه امغبار ظلمت و فیض ضیا گرفت و گذاشت

ز روی ناز و تکبر نگار دلبندمرسوم عشوه و ناز و وفا گرفت و گذاشت

هوای مهر رخش تا به سوی مه ره یافتمزاج آتش و طبع هوا گرفت و گذاشت

دل شکسته ز دست تطاول زلفتهزار بار عنان صبا گرفت و گذاشت

دوای درد محبت ز یار چون درد استدلم وظیفه درد و دوا گرفت و گذاشت

دلی که زهد رها کرد و بوی عشق خریدنسیم صدق و شمیم ریا گرفت و گذاشت

ز خانه گرچه نسیمی مقیم میکده شدره صواب و طریق خطا گرفت و گذاشت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love