Sənəma, üzün gülündən gülə-gülə gül utandı,Xəcil eylədi dodağın şəkəri, nabatı, qəndi.

Взглянули розы на тебя, и зависть гложет их.И сахар, покраснев, узнал про сладость губ твоих.

Qara qaşların yayından mana kirpik oxun atar,Ala gözlərin məgər kim, yenə qanıma susandı.

Ресницы бьют меня в упор под тетивой бровей,И снова жаждет жадный взор все новых жертв моих.

Sitəm etmək ilə haşa ki, könül usana səndən,Kimə aydayım ki, anın sitəmində can usandı.

Своей жестокостью едва ль меня отвадишь ты -Дерзки влюбленные, душа враждует с телом в них.

Gözünü düzüb süzərsən, dilü cana qəsd edərsən,Bu nədir ki, sən qılırsan, çələbim, bəgim, əfəndi?

Навылет сердце мне пронзить всегда готов твой взгляд.Ужели взглядов для меня ты не нашла других?

Nə bahaya qiymət etsəm səni, ey şikari-dövlətKi, cahan mətahi dəyməz qılına saçın kəməndi.

Тебе не знаю я цены, о дорогая дичь!Ты мне дороже всей земли, дороже дорогих.

Dünü gün iki gözümdən axıdır ənar danə,Cigərim qanilə gör kim, bu yüzüm nə xoş boyandı.

Слезами вновь мои глаза сейчас кровоточат.Готов я кровь тебе отдать из красных жил своих.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Qara sünbülün niqabı ki, hicabı düşmüş aya,Götür, ey sənəm, üzündən ki, Nəsimi oda yandı.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Сними с лица чадру, она затмила нам луну.Не дай, чтоб Насими сгорел в мучениях глухих.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring