با تو نخواهم رخ حور ای صنمعقل نبازم ز قصور ای صنم

دوری تو دوزخ و وصلت بهشتعشق تو غوغای نشور ای صنم

شرم مدار از من و غایب مشوبا تو مرا نیست حضور ای صنم

پنجۀ زور آور تقوی شکستمستی چشمت ز فتور ای صنم

موی تو ندهم بدو عالم هنوزاینقدرم هست شعور ای صنم

شیوۀ رفتار تو آخر مراخواهد کشتن بمرور ای صنم

پای که پای تو نیارد بسنگاینمه مستی و غرور ای صنم

صورت سنگ است بدیوار دلنقش تو تا نفخۀ صور ای صنم

از تو تمنای صبوری ز چشمقصۀ اشک آمد و کور ای صنم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گر ندهی بوسه مده جنگ نیستکس که ندارد بتو زور ای صنم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets