ای صنم کز چشم کافر کیش بردی دین منبرخی سحرت که بستی چشم عالم بین من

زاتش عشقت دلم آئین زردشتی گرفتدل ستی و سینه آتش خانۀ برزین من

گر بفروردین بروید لاله و نسرین بباغسالیانست از رخ او و لاله و نسرین من

بر نخواهد شد ز سر عشق من و بیداد اومن بمهرش خورده ام سوگند او بر کین من

گر بود این راست کز نسرین همی خیزد عبیرنی عجب کز سوسن عنبر ریزد این نسرین من

همچو بوتیمار بر دور لبت کآب بقا استتشه خواهد داد جان آخر دل مسکین من

سر چو بر بالین نهم با یاد آن روی چو گلراست گوئی پشتۀ خاریست بر بالین من

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نیرّا خونش بریزم در زمان از تیر آهآسمان گر مهر بازد با مه و پروین من

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love