خون شد دل از علایق ناسوت کثرتمساقی به گردش آی بده جام وحدتم

آن دارویم بده که فلاطون خم نشینآید کمین سبوکش دریای حکمتم

در زیر بار سایه کشد قاف تا به قافگر شهپری به هم زند عنقای همتم

منت خدای را که پس از چند ساله زاهدآخر کشید بر در میخانه قسمتم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. می ده که داد مژدۀ رحمت مرا سروشروزی کزین سلاله سرشتند طینتم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Divine love