یارب آنخال که ما را شد از او روز سیاهببلای خم زلف تو گرفتار آید

دم جان بخش مسیحاست سحرخیزانراشعلۀ آه که از سینۀ افکار آید

زلفت ار برد بیغما دل شهری چه عجبهر چه گویند از آنرهزن طرّار آید

ایدل غمزده خوابی که شب از نیمه گذشتوقت آنست که همسایه زنهار آید

واعظانرا رسد از زمزمۀ عشق بگوشسیحه درهم گسلد مست ببازار آید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. اینکه بیمار غمت کرد ز دوری نیرّدل قوی دار که خود نیز پرستار آید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love