انس من ای شیخ با می است و دف و عودمی نتوان کرد ترک عادت معهود

می‌دهد امشب نوید مرغ سلیمانمطرب شیرین زبان به نغمه داوود

ساقی مجلس گشود زلف سمن‌سامجلسیان پر کنید دامن مقصود

ملک جهان گو مباش که پر کرددولت وصل ایاز دیدۀ محمود

چشم زلیخا گر این جمال ببیندیوسف خود را دهد به درهم معدود

محتسبا باش تا رسم به خراباتخرده مینا به دست و خرقه می‌آلود

خیز که خفتی و رفت قافله صبحنوبت نالیدن است ای دل خوشنود

واله پروانه‌ام که تا بر معشوقبال و پر خویشتن نسوخت نیاسود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مطرب خوشگو ز طبع روشن نیرباز کش امشب به تار لؤلؤ منضود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love