Afrodita
Deyirlər, qadının hüsnü, camalıTez solur, tez sönüb gedir həyatda...Səni yaradanın coşqun xəyalıHeç ola bilərmi bu kainatda?Əsrlər sürünüb keçmiş yanından,Zamanın nəfəsi sənə dəyməmiş.Boranlar, tufanlar, qanlı vuruşlarSənə toxunmamış, səni əyməmiş...Təbiətdən alır insan həyatı.Təbiət insana həyat, can verir,Lakin sənətkarın qüdrətli əliHəyata əbədi bir dövran verir...İnan ki, ey gözəl, insan hüsnü dəSənətkar əlilə yüksəlir göyə.Səndəki gözəllik ölməz sənətdirİnsanlar sənətə gəlir səcdəyə...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nigar-refibeyli-afrodita
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Ey ağalar necə olurHalı yardan ayrılanın
Dərbəndə gəlSalam olsun sənə, ey aşiq Valeh,Hünərin var isə bu Dərbəndə gəl,
Deyişmə: Dağıstandan gələn gəlin— Lətif:Dağıstandan gələn gəlin, mən səni qonaq eylərəm,
Sən qanmasanSən qanmasan, eybi yoxdur, utanma,Çünki mən qanıram, mən utanıram.