Üzün müştaqiyəm, ey dust, nədən bir an görünməzsən?Sənə bəndə mənəm, söylə, kimin sultanı oldun sən?

O gözlər gül camalinlə ləbinçin şahidimdir, yar,Divan etsən özünsən bil, mənə həm şahid, həm düşmən.

O hüsnə ayinədən baxsan, inan ki, qısqanar könlüm,Onu pünhan tut, ey canan, amandır, yad nəzərlərdən.

Nə ənbərdir o zülfün ki, səbadən gizlidir sirri,Onu tutduqca sən pünhan səba görmək dilər hərdəm.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Sənin ki, asitanından həyat adlı sular çağlar,Sulansın keçdiyin yollar, gül açsın gül qədəmlərdən.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love