Uşaqlarımın anasına

Neçə qəmli misra yazdım, bitirdimKeçdikcə yanımdan karvanlar, köçlər.Neçə dost itirdim, tanış itirdim –Hesabı varmı ki, deyim nə qədər?

Bir tutar qoymadı qovğalar məndə,Yüz yol parçalandım, min yol didildim.Özümün özümdən zəhləm gedəndə,Bir səni özümə təsəlli bildim.

Barı camalına baxım doyunca,Azar incidəndə, dərd incidəndə.Bəbəklərimdə qoy, qalsın, şəkliniBir gün mən dünyadan köçüb gedəndə...

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets