شد غلام ملک به می خوردنبشدند از پیش به پی کردن

یافتندش به کنج میخانهمفلس و عور و مست و دیوانه

پس بگفتند پند و هیچ نگفتمیکشیدند و او دگر میخفت

رند کی میگذشت آشفتهبارها خانه پدر رفته

دید کان گیرو ده مجازی نیستگفت: خشم ملوک بازی نیست

بهلیدش چنانکه مست افتدکه بلا بیند ار به دست افتد

خواجه هر چند پر هنر داندجرم خود بنده نیکتر داند

قصهٔ این پسر بپرس ازمنکین خمارش به از خمار شکن

آنچه گفتیم حال دانا بودکه به علم و بدین توانا بود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern