پسری را پدر سلاح آموختهم کمربست و هم کلاهش دوخت

چون پسر شد به زور پنجه دلیرهوس بیشه کرد و کشتن شیر

نوجوان هم چو سرو بستانیرفت یکروز در نیستانی

ماده شیری بدیدش از ناگاهحمله کرد و گرفت به روی راه

تیر برنا نکرد در وی کاربه سر پنجه در کشیدش زار

پدرش را چو شد ز حال خبرزود در بیشه شد که: وای پسر!

پسر او از جگر بر آورد آهگفت: ازین بد مرا نبود گناه

با من، ای مهربان، تو بد کردیچه توان کرد چون تو خود کردی؟

چون نیاموختی بمن پیشهبمن آموخت شیر این بیشه

تو بجای آر آنچه بتوانیتا نباشد ترا پشیمانی

اولین حقت این بود به درستکه کنی در سیه سپیدش چست

دومین پیشه‌ای بیاموزدکه کفافی از آن بر اندوزد

سوم آن کش مدد شوی از مالتا شود جفت همسری به حلال

دهی از قرب نیکوان نورشکنی از صحبت بدان دورش

چون تو این احتیاط‌ها کردیگر بر آورد سر به نامردی

دان که آن را به ظلم کاشته‌اندوز خدا و تو غم نداشته‌اند

چون نیاید سبو ز آب درستآن ز جای دگر به باید جست

زان مبدل شدست آیینهاکه جهان موج میزند زینها

مردم اینند؟ چیست چارهٔ ماجز خموشی و جز کنارهٔ ما

شیر مردی به دست می‌نکنندکه برو صد شکست می‌نکنند

نتواند شنید نام درستآنکه مهرش شکسته باشد و سست

جرم بخشا، به حرمت پاکانکه بگردان بلای ناگاهان

پردهٔ عصمتت تو باز مگیربه خداوندی از جوان وز پیر

از دم گرگ بگسل این رمه راپرورش ده به حفظ خود همه را

Bir ata oğula öyrətdi yaraq,Həm kəmər bağladı, həm verdi papaq.

Oğlanın pəncəsi güclənən zaman,İstədi meşədə öldürsün aslan.

Görün, o sərv boylu oğlan nə etdi,Bir gün qamışlığa üz tutub getdi.

Bir dişi şir gördü nagah uzaqdan,Ona həmlə etdi tez görüb oğlan,

Ancaq oxu şirə etmədi təsir,Pəncəsi altına aldı onu şir.

Bu xəbər ataya gəlib çatarkənÜz tutub meşəyə o, qaçdı həmən.

Oğul belə görüb atanı, aşkar,Gördü parçalanmış həm qəlb, həm paltar,

Dərin bir ah çəkdi onun önündə,Dedi: – Burda günah deyildir məndə.

Mənə bu pisliyi eyləmisən sən,Özün edən işə nə eyləyərsən?!

Sən mənə bir peşə öyrətmədin, bax,Bu meşə aslanı öyrətdi ancaq.

İndi əsirgəmə gücünü, aman,Ta ki, olmayasan axır peşiman.

İndisə ilk borcun, vəzifən budur,Gəl ağla-qaranı qatıb qovuşdur.

İkinci, sən ona öyrət bir peşə,O, maaş götürsün ordan həmişə.

Üçüncü, mal ilə kömək et ona,Bir halal qız ilə toy et oğluna.

Yaxşı insanlarla yaxınlıq öyrət,Pislər söhbətindən gen olsun fəqət.

Bütün bu işləri sən gör sərbəsər,Yenə namərdliyə üz tutsa əgər,

Bil, səndən, Allahdan utanmayaraqOnu zülm əlilə əkmişlər ancaq.

Kuzə sudan geri qayıtmasa sağ,Lazımdır başqa bir kuzə axtarmaq.

Məhv olmuş, itmişdir qayda-qanunlar,Çünki doldurmuşdur dünyanı bunlar.

İnsanlar budursa, nə çarə edək?!Susub bir guşəyə çəkilək gərək.

İgidlik yoluna nəzər salmazlar,Çünki ona yüz yol zəfər çalmazlar,

Kim ki öz adını vermişdir bada,Yaxşı ad qazanmaz əsla dünyada.

Pakların xətrinə, bizi bağışla,Bizdən uzaq olsun hər gələn bəla.

Alma qocalıqda, gənclikdə bizdənÖz ismət pərdəni, and verirəm mən.

Qurtar qurd ağzından bu sürünü,ahHifz eylə dünyada hamını, Allah!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets