برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه

سلامی دید، دور از هر سلامتحدیثی سر به سر جنگ و ملامت

بدانست از سواد نامهٔ دوستفراغ خاطر خود کامهٔ دوست

به دل گفتا: بکن زین کار دندانجفا بر خود مکن چندین که چندان

دل آن بی‌وفا در بند ما نیستدگر بارش سر پیوند ما نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love