به دکان میفروشان گروست هر چه دارم
به دکان میفروشان گروست هر چه دارمهمه خنبها تهی گشت و هنوز در خمارم
ز گریزپایی من چو خبر به خانه آمدنتوان به خانه رفتن، که ز خواجه شرم دارم
ز جهانیان برآمد خبرم به میپرستیکس ازین خبر ندارد که چه رند خاکسارم؟
سر بد پسندم آخر که چه فتنه کرد، دیدیدل کژ گمان من بین که: هنوز امیدوارم
دل و دین و دانشی را، که به عمر حاصل آمدهمه کردم اندرین کار و بدان که: در چه کارم؟
مگرم دهند راهی به کلیسای گبرانکه به خانقاه رفتم شب و کس نداد بارم
خبر عنایت او ز کسی شبی شنیدمبه امید آن عنایت شب و روز میگذارم
به قیامت ار برآید تن من ز خاک محشردل من ز شرمساری نهلد که: سر برآرم
بر اوحدی مگویید دگر حکایت منچو نماند رخت و باری که به اوحدی سپارم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-512
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Wine and the tavern
Uyma, ey dil, xəlqdə yoxdur sədaqət, rəngdir.Məscidü meyxanə rəng, eyşü ibadət rəngdir,
Qəzəl: Təzədən düşdü yenə başıma sevda-sevdaTəzədən düşdü yenə başıma sevda-sevda,Eşq odu qıldı məni aləmə rüsva-rüsva
Sevdiyim, ləblərin yaquta bənzərSevdiyim, ləblərin yaquta bənzər,Sərasər dişlərin dürdanədəndir.
Ey gül, nə oldu ki, sənə həmdəm mən olmadım?Ey gül, nə oldu ki, sənə həmdəm mən olmadım?Biganə oldu vəslinə məhrəm, mən olmadım?