به دکان می‌فروشان گروست هر چه دارمهمه خنب‌ها تهی گشت و هنوز در خمارم

ز گریزپایی من چو خبر به خانه آمدنتوان به خانه رفتن، که ز خواجه شرم دارم

ز جهانیان برآمد خبرم به می‌پرستیکس ازین خبر ندارد که چه رند خاکسارم؟

سر بد پسندم آخر که چه فتنه کرد، دیدیدل کژ گمان من بین که: هنوز امیدوارم

دل و دین و دانشی را، که به عمر حاصل آمدهمه کردم اندرین کار و بدان که: در چه کارم؟

مگرم دهند راهی به کلیسای گبرانکه به خانقاه رفتم شب و کس نداد بارم

خبر عنایت او ز کسی شبی شنیدمبه امید آن عنایت شب و روز می‌گذارم

به قیامت ار برآید تن من ز خاک محشردل من ز شرمساری نهلد که: سر برآرم

بر اوحدی مگویید دگر حکایت منچو نماند رخت و باری که به اوحدی سپارم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern