هر بامداد روی تو دیدن چو آفتابما را رسد، که بی‌تو ندیدیم روی خواب

ما را دلیست گمشده در چین زلف تواکنون که حال با تو بگفتیم، بازیاب

باریک تر ز موی سؤالیست در دلمشیرین‌تر از لب تو نگوید کسی جواب

رویت ز روشنی چو بهشتست و من ز درددر وی به حیرتم که: بهشتست یا عذاب؟

چشمم ز آب گریه به جوشست همچو دیگعشق آتشی همی کند آهسته زیر آب

هر دل که دید آب دو چشمم کباب شدبرآب دیده‌ای، که دل کس شود کباب؟

جز یک شراب هر دو نخوردیم، پس چراچشم تو مست گشت و دل اوحدی خراب؟

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love