این باغ سراسر همه پر باد وزانست
این باغ سراسر همه پر باد وزانستجنبیدن این شاخ درخشان همه زانست
او را نتوان دید، که صورت نپذیردهر چند که صورتگر رخسار رزانست
بس رنگ بر آرد ز سر این خم پر از نیلآن خواجه، که سر جملهٔ این رنگ رزانست
آن عقل، که بر هر غلط انگشت نهادیدر صنعت آن کار که انگشت گزانست
صد رنگ ببینیم درین باغ به سالیکین چیست؟ بهار آمد و این چیست؟ خزانست
هر لحظه برون آید ازین صفه نباتیکندر هوس او شکر انگشت گزانست
ای اوحدی، انگور خود از سایه نگهدارتا غوره نماند، که شب میوه پزانست
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-108
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
پری، با آنکه واقف میشد از دوستدر آن معنی که حق با جانب اوست
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 56زهی! گرد جهان سر گشته از منچنین بی موجبی بر گشته از من
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 57همانا با منت یاری همین بودفغان و گریه و زاری همین بود
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 58نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری