دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفتتنم به درد جدایی خراب کرد و برفت

مرا به وصل خود آهسته وعده‌ای می‌دادولی چه سود؟ که ناگه شتاب کرد و برفت

بتی که دامن وصلش به چنگم آمده بودز هجر نالهٔ من چون رباب کرد و برفت

دو چشم او چه خطاها که داشت اندر سر!چو دید قامتش آنرا صواب کرد و برفت

در آرزوی نگاری گداختم چو نباتکه شکرش نمکم بر کباب کرد و برفت

در آب و آتشم از هجر آنکه بی‌رخ خویشدلم پر آتش و چشمم پر آب کرد و برفت

چو اوحدی ز رخش بوسه خواستم بی‌زرلبش مرا به خموشی به خواب کرد و برفت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love