ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینت
ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینتصد مشتری درخشان از زهرهٔ جبینت
کار تو دل فروزی، شغل تو دیده دوزیدین تو بنده سوزی، ای من غلام دینت
هر چنبری چو ماری، هر شقهای تتاریهر حلقه زنگباری، از طره بر جبینت
غم نیست گر شد آبم، یا هجر داد تابماز بوسه گر بیابم، دستی بر آستینت
سحرست و بیوفایی، این حسن و دلرباییختم آن گر نمایی، بر خاتم جبینت
زان دست پاک طاهر، نور نگار ظاهرای زینت جواهر، زان ساعد سمینت
خود را زمن چه پوشد؟ جام صفا چو نوشد؟در یاس من چه کوشد؟ روی چو یاسمینت
آشوب عقل و جانی، آرایش جهانیچون ماه آسمانی، ای آسمان زمینت
گر چه ز خوب چهری، چون اختر سپهریبا دیگران به مهری، با اوحدیست کینت
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-164
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Fate
Demirəm ki, zirvələrdə qartalam mən,Köksü şirin nəğməli bir körpə quşam.
ƏlvidaEy könül, fikrin nədi, çün gəldi hicran, əlvida!Ölməyim xoşdur, gərəkməz cismi-bican, əlvida!
SəniKafərdi kor mələk bilə, canə mələk səni,Sultani-hüsnsən yaradıb tanrı tək səni.
Məhəmməd Əli bəy MəcruhəƏbəvi məqamı zidə şanə,Həmişə vəslinə olmuşam talib.