ای شب تیره فرع گیسیویت
ای شب تیره فرع گیسیویتاصل کفر از سیاهی مویت
مه ز دیوان مهر خواسته نوروجه آن گشته روشن از رویت
بیسخن دم ببسته طوطی راشیوهٔ شکر سخن گویت
مشک را در فکنده خون به جگرنکهت زلف عنبرین بویت
خورده چوگان طعنه سیب بهشتاز زنخدان گرد چون گویت
از طراوت به تیر زدهماه نو را کمان ابرویت
اوحدی را ز زلف بشکستهتیزی چشم و تندی خویت
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-167
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Samavar
Ey olan aləmara layiq sultan, samavar,Sənə müştaqıydı məcmu bəy və xan, samavar,
Qəzəl: Nə vüsalın məni dildən sala hicran, nə rəvaNə vüsalın məni dildən sala hicran, nə rəvaTa meyi-nab ola, ey bağrı bütün qan, nə rəva
GözlərinGülzar Xotəndir dövreyi-zülfün,Çərayə durubdur ahu gözlərin,
Molla Əsədulla Faiq təxəllüsünəCənabından yana intizardıq,İstərdik bilək keyfiyyəti-hal,