عشق و درویشی و تنهایی و درد
عشق و درویشی و تنهایی و دردبا دل مجروح من کرد آنچه کرد
آه من شد سرد و دل گرم از فراقبر سر کس کی گذشت این گرم و سرد؟
مونسم مهرست و صحبت اشک سرخعلتم عشقست و برهان روی زرد
دیدهای دارم درو پیوسته آبچهرهای دارم برو همواره گرد
نازنینا، در فراق روی توچند باید بودنم با سوز و درد؟
گفته بودی: غم خورم کار تراغم نخوردی تا غمت خونم نخورد
حاکمی، گر نرم گویی ور درشتبندهام، گر صلح جویی ور نبرد
مرد عشق از جان نترسد در غمشوآنکه از جانی بترسد نیست مرد
ای که بستی دستهٔگل از رخشمن به بویی قانعم زان روی ورد
اوحدی، یا ترک روی او بگوییا بساط نیک نامی در نورد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-176
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Çəkmiş yar oxunu, salmış yayına,Bağlamış belinə bu sədaqları.
TillərinA sevdiyim, bizə doğru qədəm bas,Gözləyə-gözləyə qaldım yolların.
Olmaz!Kim deyir yoxsa vüsal, aşiqə dərman olmaz?Əsil aşıq sevər, amma yara qurban olmaz.
MəşkatVə nə xurşid sifət bəzmsəradır Məşkat,Sərbəsər məhfil-ara bəzli-ziyadır Məşkat