ترکم به خنده چون دهن تنگ باز کرد
ترکم به خنده چون دهن تنگ باز کرددل را لبش ز تنگ شکر بینیاز کرد
کافر، که رخ ز قبله بپیچیده بود و سرچون قامتش بدید به رغبت نماز کرد
ای دلبری که عارض چون آفتاب توبر مشتری کرشمه و بر ماه ناز کرد
از درد دل چو مار بپیچید سالهاهر بیدلی، که عقرب زلف تو گاز کرد
با صورت خیال تو دل خلوتی گزیدوانگه بر وی این دگران در فراز کرد
پیوسته من ز عشق حذر کردمی، کنونآن چشمهای شوخ مرا عشقباز کرد
کوتاه گشته بود ز من دست حادثاتزلف تو کار بر من مسکین دراز کرد
رفتی، پی تو پردهٔ خلقی دریده شداین پرده بین، که بار فراق تو ساز کرد
پنهان بر اوحدی زدهای تیر چشم مستنتوان ز پیش زخم چنین احتراز کرد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-191
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Bir lalərüxəm, eşqimə sultan ola bilsən,Məndən qaç uzaq, vəslimə mehman ola bilsən.
Məni eşq əhlinin divanına divanə yazmışlarMəni eşq əhlinin divanına divanə yazmışlar,Könül mülkün, əziziın, dərdi-eşqə xanə yazmışlar.
EylərlərBu zamanda ilqar handa,Aşnaları yad eylərlər.
MənimEy mənimlə həmdəm olan bivəfa,Dərd əlindən ahu-zarım var mənim.