تو را که گفت که من بیتو میتوانم بود
تو را که گفت که من بیتو میتوانم بودکه مرگ بادا گر بیتو زنده دانم بود
اگر به پیش کسی جز تو بستهام کمریگواه باش که: زنار در میانم بود
درون خویش بپرداختم ز هر نقشیمگر وفای تو کندر میان جانم بود
هزار بار مرا سوختی و دم نزدمکه مهر در جگر و مهر بر زبانم بود
سکونت از من دل خسته در جدایی خودطلب مدار، که ساکن نمیتوانم بود
بگفت راز دل اوحدی به مرد و به زنسرشک دیده، که در عشق ترجمانم بود
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-330
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Eylər
Ey ağalar məni niyə qınarsızEyləsə dərdimə bu dərman eylər
Eşq camından içən kimsə huşyar olmazEşq camından içən kimsə huşyar olmaz,Nə bu dünyadə, qiyamətdə də bidar olmaz.
Gəraylı: Dəli könül nə məlulsanDəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,
Yar oldunBaşına döndüyüm xubların şahı,Bir di görüm indi kimə yar oldun,