خسروم با لب شیرین به شکار آمده بود
خسروم با لب شیرین به شکار آمده بوداز پی کشتن فرهاد به غار آمده بود
باده نوشیده شب و خفته سحرگاه به خوابروز برخاسته از خواب و خمار آمده بود
زلف بگشود،بر آشفته،کله کج کردهتیغ در دست،کمر بسته،سوار آمده بود
بوسهای خواستمش، کرد کنار ارچه چنانپای تا سر ز در بوس و کنار آمده بود
بیرقیبان ز در وصل درآمد، یعنیگل نو خاسته، بیزحمت خار آمده بود
شاد بنشست و بپرسید و شمردم بر ویغصه هایی که ز هجرش به شمار آمده بود
عارض نازک او را ز لطافت گفتیگل خودروست، که آن لحظه به بار آمده بود
کار خود، گر چه بپوشیده به شوخی از منباز دانست دلم کو به چه کار آمده بود؟
پرسش زاری من هیچ نفرمود، ولیهم به پرسیدن این عاشق زار آمده بود
خلق گویند: برفت اوحدی از دست، آریاو همان دم بشد از دست، که یار آمده بود
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-340
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Rəxtin al geyimiş bağçaya gedir,Başına götürmüş buta bağları,
GəlməsinEşitmişəm yar yanında müddəi,Deyib Sabit bu samana gəlməsin,
Səni gördüm bir bayatı çağırdımBizim bağın barı mən,Arzularam yarı mən.
GəlSevgilim, məclisə gəl, çünki məhəbbət dəmidir.Görkəmin incə, gözəl nazlı gəlin görkəmidir.