ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما

هر زمانی در به روی ما مبندگر چه کوته دیده‌ای دیوار ما

شکر آن که خواب می‌گیرد به شبرحمتی بر دیدهٔ بیدار ما

ای که با هر کس چو گل بشکفته‌ایبیش ازین نتوان نهادن خار ما

کاشکی آن رخ نبودی در نقابتا نکردی مدعی انکار ما

با چنان ساعد که بر بازوی اوستکس نپیچد پنجهٔ عیار ما

خلق عالم گر شوند اغیار و خصمنیست غم، گر یار باشد یار ما

اوحدی، می‌بوس خاک آستانکاندر آن حضرت نباشد بار ما

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets