مگذر ای ساربان، ز منزل یارتا دمی در غمش بگریم زار

از برای کدام روزم بود؟اشک خونین و دیدهٔ‌ خونبار

گر قیامت کنیم، شاید از آنکبا قیامت فتادمان دیدار

پار با دوست بوده‌ایم این جاآه ازین پیشِ دوست بودنِ پار!

ساقی، ار جام باده‌ای داریبه چنین فرصتی بیا و بیار

مطرب، ار مانعی و عذری نیستنفسی وقت عاشقان خوش دار

غزلی ز اوحدی گرت یادستبر منش خوان به یاد آن دلدار

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love