ای صبا، یار مرا از من بی‌یار بپرسزارم، او را ز من شیفتهٔ زار بپرس

پرسش دل چو به زلفش برسانی، پس از آنپیش آن نرگس جادو رو و بیمار بپرس

چشم او را نبود با تو سر گفت و شنیدحال او یکسر از آن لعل گهر بار بپرس

چون بدان قامت نازک رسی آهسته ز دورخدمتی کن، سخن وصل به هنجار بپرس

در میان سخن ار حال دل من پرسدعرضه کن حال دلم، اندک و بسیار بپرس

و گرش قصهٔ سرمستی من باور نیستگو: بیا و خبر از مردم هشیار بپرس

اوحدی گم شد، اگر منزل او می‌پرسیبه خرابات رو و خانهٔ خمار بپرس

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love