رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها

برت آمدیم یک دم، ز برای دست بوسیچو ملول گشتی از ما، ببریم درد سرها

تو به ناز خفته هرشب، ز منت خبر نباشدکه زخون دیده گریم ز غمت به رهگذرها

عجب آمدم که: بعضی ز تو غافلند، مردممگر از ره بصارت خللیست در بصرها؟

نتوانم از خجالت که: بر تو آورم جانکه شنیدم: التفاتی نکنی به مختصرها

ز لبت نبات خیزد، چو به خنده برگشاییبهل این شکر فروشی، که بسوختی جگرها

بر آن کمان ابرو دل اوحدی چه سنجد؟که به زخم تیر مژگان بشکافتی سپرها

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love