من از دیوانگی خالی نخواهم بود تا هستم
من از دیوانگی خالی نخواهم بود تا هستمکه رویت میکند هشیار و بویت میکند مستم
صدم دشمن به شمشیر ملامت خون همی ریزدکدامین را توانم زد؟ که نه تیرست و نه شستم
سر خود را فدا کردم گل یک وصل ناچیدهنمیدانم چه خارست این که من در پای خود جستم؟
غم و اندوه در عشقش فراوانم به دست آیدهمین صبرست و تن داری، که کمتر میدهد دستم
خبر دارم: نیاید گفت از آیین وفاداریاگر با یاد روی او خبر دارم که من هستم
به عهد دست سیمینش تو خاموشی مجوی از منکزین دستم که میبینی به صد فریاد از آن دستم
بسان اوحدی روزی در آویزم به زلف اوگرش بوسیدم آسودم، ورم کشتند خود رستم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-480
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Ürəyimi eləyib qanAğlama Nigar, ağlama...
Gülüstan xar olubdur bana sənsizGülüstan xar olubdur bana sənsiz,Genişlik dar olubdur bana sənsiz,
RomansDünən gecə sevincim uca dağlar aşırdı,Bu gün isə kədərim olmuş dənizlər qədər.
Gəraylı: Dəli könül nə məlulsanDəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,