گر یار بلند آمد، من پستم و من پستمور کار ببند آمد، من جستم و من جستم

من حاکم این شهرم، هم نوشم و هم زهرمگر خصم بود پنجه، من شستم و من شستم

ای هر سخنت کامی، در ده ز لبت جامیکان توبه که دیدی تو، بشکستم و بشکستم

هر چند به حالم من، از دست که نالم من؟زیرا که دل خود را، من خستم و من خستم

ای مطرب درویشان، کم کن سخن خویشانگو نیست شوند ایشان، من هستم و من هستم

هر کس به گمان خود، گوید سخنان خودمن یافتم آن خود، وارستم و وارستم

ای اوحدی، ار باری، دادی خبر یاریدر یار که می‌گفتم، پیوستم و پیوستم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love