صنمی که مهر او را ز جهان گزیده دارم
صنمی که مهر او را ز جهان گزیده دارمبه زرش کجا فروشم؟ که به جان خریده دارم
دگران نهند خاک در او چو تاج بر سرنه چو من که خاک آن در ز برای دیده دارم
من دل رمیده حیران شده زان جمال و آنگهتو در آن گمان که: من خود دل آرمیده دارم
مکن، ای پسر، ز خوبان طلب وفا به جانتکه من این حدیث روز ز پدر شنیده دارم
به فسانه دوش گفتی که: فراق تلخ باشدصفتش بمن چه گویی؟ که بسی چشیده دارم
خبرم ز مرگ دادند که: چون بود؟ گر آن همبه فراق دوست ماند، چه خبر؟ که دیده دارم
نه عجب که نالهٔ من برسد به گوش آن مهکه چو اوحدی فغانی به فلک رسیده دارم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-522
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
این شهر ز جور خلق بگذاشتمی
Cığalı MüsəlləsDad əlindən sənin yaman həmsayəHaqq rəhmət eyləsin bədirnsayə
Məktəb xatirələriO günlər ki, gün buludu sökərdi,Yel yollara badam gülü tökərdi,
Şübhənmi var?Ey könül, dar-i fənadan köçməyə şübhənmi var,Ol əcəl cami-şərabın içməyə şübhənmi var,