صنمی که مهر او را ز جهان گزیده دارمبه زرش کجا فروشم؟ که به جان خریده دارم

دگران نهند خاک در او چو تاج بر سرنه چو من که خاک آن در ز برای دیده دارم

من دل رمیده حیران شده زان جمال و آنگهتو در آن گمان که: من خود دل آرمیده دارم

مکن، ای پسر، ز خوبان طلب وفا به جانتکه من این حدیث روز ز پدر شنیده دارم

به فسانه دوش گفتی که: فراق تلخ باشدصفتش بمن چه گویی؟ که بسی چشیده دارم

خبرم ز مرگ دادند که: چون بود؟ گر آن همبه فراق دوست ماند، چه خبر؟ که دیده دارم

نه عجب که نالهٔ من برسد به گوش آن مهکه چو اوحدی فغانی به فلک رسیده دارم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets