برخیزم و دلها را در ولوله اندازم
برخیزم و دلها را در ولوله اندازمبر ظلمتیان نوری زین مشعله اندازم
ارکان سلامت را بر باد دهم خرمنارباب ملامت را خر در کله اندازم
گر دام نهد غولی، در رهگذر گولیآوازهٔ « دزد آمد» در قافله اندازم
آن بادهٔ صافی را در شیشهٔ جان ریزموین جیفهٔخاکی را در مزبله اندازم
یا زلف مسلسل را در بند کند لیلییا من دل مجنون را در سلسله اندازم
از خال سیاه او بر دام زنم رسمیوین دانه پرستان را سر درغله اندازم
گر چرخ، نه چون جوزا، بندد کمر مهرمثور و حمل او را در سنبله اندازم
بر دوست به نزدیکی زنهار نهم چندانکز باغ و ز دشت او را در هروله اندازم
پروردهٔ عشقم من ، بسیار همی بایدتا دوستی مادر بر قابله اندازم
کو مستمعی طالب؟ تا وقت سخن گفتناندر سَرِ او سِرّی زین مسئله اندازم
از بیضهٔ این مرغان یک بچه نشد حاصلتا زقهٔ این زهرش در حوصله اندازم
چون اوحدی از مستی سر بر نکنی ار مندر جام تو زین افیون یک خردله اندازم
سر بر خط من بینی دیوان قوی دل راچون دخنهٔ این افیون بر مندله اندازم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-529
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Wine and the tavern
Pasiban olmuş qəmər qapında, dərban aftab,Hər biri bir vəchilə sən şaha qılmış intisab
صبح شد ساقی بده جامی که بازشد دری بر روی ما از غیب باز
بچه هایِ زمانه رند شدندبی ثمر دان تو ژاژخایی را
Eyləyən halimi viranə mənim dilbər olubEyləyən halimi viranə mənim dilbər olub,Gətirən qəlbimi suzanə o məhmənzər olub.