کیست دگر باره این؟ بر لب بام آمدهروی چو صبحش در آن زلف چو شام آمده

بر همه ارباب عشق حاکم و والی شدهدر همه اسباب حسن چست و تمام آمده

یاور ما نیست چرخ، همدم ما نیست بختور نه چرا بگذرد صید به دام آمده؟

گویی: از آشوب او هیچ توانیم دیدما به سلامت شده، او به سلام آمده؟

سینه ز خونریز او سخت حذر می‌کندزانکه جوانست و مست، در پی نام آمده

گر چه ز هجران او درد سری کم نبودکام دل خود ندید جان به کام آمده

مهرهٔ ششدر شدست، آه! که در دست خودنقش موافق نداد نرد مدام آمده

با همه تندی و جوش در عجبم من که چونسخت لگامی نکرد توسن رام آمده؟

بید، که بالا گرفت منصب او در چمنگو که: تماشا کند سرو به بام آمده

با همه تلخی که کرد، در صفت و شان اواز نفس اوحدی شهد کلام آمده

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love