روی خود بنمود و هوش از ما ببرد
روی خود بنمود و هوش از ما ببردطاقت و هوش از تن شیدا ببرد
دل شکیب از روی خوب او نداشتزان میان بگذاشتیمش تا ببرد
روی او چون دید نقش ما و مننام من گم کرد و رخت ما ببرد
زین جهان من داشتم جان و دلیاین به دست آورد و آن در پا ببرد
من چنین در جوش و آتش ناپدیدگر نهان آمد، مرا پیدا ببرد
دانش و دین مرا آن چشم ترکروز غارت بود، در یغما ببرد
از دل من بود هر غوغا که بودپیش او رفت آن دل و غوغا ببرد
راه فردا بر گرفت از امشبمکامشبم بگرفت و تا فردا ببرد
تا قیامت هر که گوید سرعشققطرهای باشد، کزین دریا ببرد
جای آن هست ار کنی جوش و فغاناوحدی، کش عشق او از جا ببرد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-184
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Badi-səba apar mənim peyğamım,Başın üçün o dildara xəbər ver,
ÖzgəsinəUçdu meylim quşu qondu, yar, sənə,Mən necə dil verim bir özgəsinə?!
Azərbaycanım, yaşa!Yaşa, yaşa, Azərbaycanım, yaşa,Sənsən mənim dinü imanım, yaşa!
Qit'ə: Nazirə söylədim mənə şam gətirNazirə söylədim: mənə şam gətir,Dedi: vallah dolanmıram əlinki