موی فشانم دگر عشق به درها ببرددر همه عالم ز من ناله خبرها ببرد

روی چو گلبرگ تو اشک مرا سیم کردمطرب ما این نوا برزد و زرها ببرد

من ز سفرهای خود سود بسی داشتمعشق تو در باختن سود سفرها ببرد

داشتم از شاخ عمر وعدهٔ برخوردنیباد فراقت به باغ بر زد و برها ببرد

باز نیاید به هوش عاشق رویت، که اوتوش ز تنها ربود، هوش ز سرما ببرد

زلف تو دل برد و هست در پی جان، ای عجب!بار کجا می‌هلد، دوست، که خرها ببرد؟

داشت دلی اوحدی، نقد و دگر چیزهااین دو بر آتش بسوخت عشق و دگرها ببرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love