گر ز من جان طلبد دوست، روانی بدهم
گر ز من جان طلبد دوست، روانی بدهمپیش جانان نبود حیف که جانی بدهم
غلطم، چیست سر و جان و دل و دین و درم؟زشت باشد که چنینها به چنانی بدهم
دل تنگم، که ازین پیش به هر کس رفتیبعد ازینش به چنان تنگدهانی بدهم
جان، که نقدست، بدو بخشم، اگر صبر کنداز برای دل گم گشته ضمانی بدهم
ای که از دست بدادی به سر موی مراکافرم، گر سر مویت به جهانی بدهم
اگر آن غمزه و ابرو بفروشی روزیهر چه دارم به چنان تیر و کمانی بدهم
اوحدی در هوس آن دهن تنگ بسوختوز دهانش نتوانم که نشانی بدهم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-575
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Nazənin gözəllər seyrə gedirlər,Ol mahi-tabanım hani görünməz,
Təcnisİki mələk xəttat xəttin yazanda,Adın müshəfdə yazmış Yasinə,
Gər istəsən ki, fitneyi-aləm oyanmasınGər istəsən ki, fitneyi-aləm oyanmasın,Dövri-qəmərdə əqrəbi-zülfün dolanmasın,
ZülfünEyləyibdir çox cəfalar,Məni-binəvayə zülfün.