ای ترک، دل ما را خوشدار به جان تو
ای ترک، دل ما را خوشدار به جان تومگذار تن مارا لاغر چو میان تو
چون سرو روان داری قدی به خرامیدنو آن روی چو گل خندان بر سرو روان تو
ابرو چون کمان سازی، تا تیر غم اندازیگر زخم خورم، باری، از تیر و کمان تو
هر چند فراخ آمد صحرای جهان بر منهر لحظه به تنگ آیم زان تنگ دهان تو
دل خواستهای از من، نتوان به تو دل دادنزیرا که: چو بگریزی کس نیست ضمان تو
مانند رکابت رو بر پای تو میمالمباشد که به دست افتد یک روز عنان تو
لاف از سخن شیرین دیگر نزنم پیشتکین لفظ نمیزیبد الا ز زبان تو
آشفته شوم هر دم بر صورت زیباییباشد که نشان یابم روزی ز نشان تو
اکنون که به شیدایی چون اوحدی از غفلتدر دام تو افتادم، جان من و جان تو
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-672
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Eylədi yar dil ü dinimi viran axır,Qoymadı məndə o tərsa qızı iman axır,
A dostGülşən yapdım, güllərini yel aldı,Bir tək qönçəsini dərmədim, a dost!
Məktəb uşağıSübh açılantək oyanır uyğudan,Bir gülü-gülzari-dəbistan çocuq!
Ey xətin muyu mənə mülkü-Süleymandan ləzizEy xətin muyu mənə mülkü-Süleymandan ləziz!Vey üzün nuru mənə mehri-dirəxşandan ləziz!