ای ز چین و حلقهٔ زلف سیاه
ای ز چین و حلقهٔ زلف سیاهبسته شادروان خوبی گرد ماه
در سر زلف تو صد لیلی اسیردر زنخدان تو صد یوسف به چاه
قاتلت چون سایه بر راه افگندآفتاب آنجا چه باشد؟ خاک راه
کس گناهی بر تو نتواند نشاندخون خلقی گر بریزی بیگناه
آه! کز شوق تومیسوزیم و نیستزهرهٔ آن کز غمت گوییم: آه!
صبر میورزیم و غماز آب چشمعشق میپوشیم و رنگ رخ گواه
عاقبت دودی بر وزن بر شودچند شاید داشت این آتش نگاه!
بیتو در گور آنچنان گریم که اشکاز سر خاکم برویاند گیاه
اوحدی گر کشته شد عمر تو بادقتل درویشی چه باشد پیش شاه؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-689
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Gənə yada düşdü sərxoş nigarım,Başımdan əql-ü huş oldu fərari.
Bu yerlərBu məkanda müşk-ənbər buyu var,Qara gözlüm gəzən yerdir bu yerlər,
Yoxdur aləmdə o şuxi-məhi-tabanə əvəzYoxdur aləmdə o şuxi-məhi-tabanə əvəz,Səri-kuyidir onun rovzeyi-rizvana əvəz.
Bir tuluq“O mələkzadətıi mütləq sevirəm”.*Xalidbəy Səbribəyzadə**