ای جان من ز هجر تو در تن بسوختهصد دل ز مهر روی تو بر من بسوخته

سنگین دل تو در همه عمر از طریق مهربر حال من نسوخته و آهن بسوخته

هردم ز غصه، چیست نگویی مراد تو؟زین ناتوان عاشق خرمن بسوخته

بی‌چهرهٔ چو شمع تو در خلوت تنمدل را چراغ مرده و روغن بسوخته

بر درد و داغ و محنت و اندوه و رنج منهم مرد خسته گشته و هم زن بسوخته

در مسکنی که این دل مسکین کشیده دمخرمن به باد داده و مسکن بسوخته

چون اوحدی مرا ز غمت آتش جگردر آستین گرفته و دامن بسوخته

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets