ای فراق تو مرا عقل و بصارت برده
ای فراق تو مرا عقل و بصارت بردهدل من کافر چشم تو به غارت برده
بر دل شیفته هجر تو جفاها کردهاز تن سوخته مهر تو مهارت برده
دل ما را، که سپاهی نتوانستی بردغمزهٔ شوخ تو در نیم اشارت برده
دوستان را همه خون ریخته چشم تو وز آندشمنان در همه آفاق بشارت برده
شوق روی تو به زنجیر کشش هر سحریبر سر کوی تو ما را به زیارت برده
من ازین دیدهٔ خونبار شبی میبینمسیل برخاسته و شهر و عمارت برده
بیتو هر وقت که آهنگ نمازی بکنماشک خون چهرهٔ ما را ز طهارت برده
اوحدی پیش دهان تو زبان بسته بماندگر چه بود از دگران گوی عبارت برده
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/ovhadi-qezel-707
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Hərdəm-hərdəm nə daldadan baxarsan,Gözəllər sultanı, xanı, yaxın gəl.
Məndən — səndənNazlı dilbər, nə yaraşır qəddinə,Tirmə məndən, kəmər məndən, bel səndən,
On səkkiz yaşında...Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
می حدیثی از لب ساقی روایت می کندباده از سرمستی چشمش حکایت میکند