ز پاسبانی همسایه گرد بام و درتبدان رسید که دزدیده می‌کنم نظرت

درون خانه چو ره نیست، چاره آن دانمکه: آستانه پرستی کنم چو خاک درت

هزار بار گر از خدمتم برانی تودگر بیایم و خدمت کنم به جان و سرت

گر التفات به زر دیدمی ترا روزیز رنگ چهرهٔ خود در گرفتمی به زرت

تو بسته‌ای کمری بر میان به کینهٔ منمرا چه طرف ز مهر تو چشم بر کمرت؟

نداشت هیچ درخت این بر جوان، که تراستولی چه چاره؟ که دستی نمیرسد به برت

خبر ز درد دل من به هر کسی برسیدولی چه سود؟ کزان کس نمیکند خبرت

گذر کنی تو به هر جانبی و نگذاردغرور حسن که: باشد بر اوحدی گذرت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets